Naamgeving stevia
In het Latijn heet het plantje Stevia Rebaudiana Bertoni. Stevia is een naam die werd gegeven om de Spaanse botanicus Pedro Jaime Esteve te eren. Rebaudiana is als toevoeging aan de Latijnse naam gegeven omdat de onderzoeker Dr Rebaudi de effecten van stevia heeft bestudeerd. In het Nederlands heeft de plant enkele alternatieve namen zoals Honingkruid, Zoet gras, Zoet honingkruid en Stepa.
Geschiedenis stevia
De Spaanse veroveraars kwamen in de 16e eeuw als eerste Europeanen in contact met stevia, een gezond en plantaardig zoetmiddel. De eerste honderden jaren is het nauwelijks bestudeerd. Wie de geschiedenis van suiker kent weet dat er een belangrijke, lucratieve suikerhandel en een eenvoudig kweekbare concurrent voor dit witte goud introduceren was niet interessant. Begin 20e eeuw begonnen wetenschappers zoals M.S. Bertoni zich te interesseren voor de plant. In 1931 slaagde men erin om steviosidekristallen uit de plant te abstraheren. Er was nog wel te weinig technische kennis om het als suikervervanger in de Tweede Wereldoorlog te gebruiken. Begin jaren 70 van de vorige eeuw waren er in Japan strenge wetten voor chemische zoetmiddelen en het natuurlijk zoetmiddel kende geen bijwerkingen; daarom werd het geïntroduceerd op de Japanse markt. Onderzoeker T. Sumida is daar in grote mate bij betrokken geweest. Sinds 1990 is stevia op de Japanse en Koreaanse markt de meest gebruikte zoetstof. Ondanks dat chemische zoetmiddelen honderden negatieve bijwerkingen hebben en stevia niet één bijwerking, werd het niet toegelaten op de Amerikaanse markt. Het moge duidelijk zijn dat de suiker- en chemische zoetstoflobby achter deze wetgeving zat; ze waren bang dat hun winsten zouden opdrogen. Ook in Europa, waar men de Amerikaanse voedselwarenautoriteit slaafs volgt, was stevia jarenlang verboden totdat na continue aandringen van onafhankelijke onderzoekers, internetjournalisten en consumenten het werd vrij gegeven. In 1998 toonde de […]